در ميگذاشت . پس آن مرد در طعن بيفزود . ابو بكر خشم گرفت ، در جواب دادن ايستاد . مصطفى ( ص ) برخاست ، ابو بكر از پى مصطفى ( ص ) رفت ، گفت : يا رسول اللَّه تا آن مرد در ما طعن همىكرد نشسته بودى ؟ چون من جواب دادم برخاستى ، اين چه بود ؟ مصطفى ( ص ) گفت : يا أبا بكر تا تو نميگفتى فريشته‌اى آمده بود و از بهر تو ميگفت و جواب ميداد ، چون تو خشم گرفتى و در انتقام ايستادى فريشته برفت و شيطان در آمد ، چون شيطان در آمد من برخاستم . وَ الْعافِينَ عَنِ النَّاسِ - جاى ديگر بعفو فرمود و گفت : وَ لْيَعْفُوا وَ لْيَصْفَحُوا ، و جاى ديگر عفو و تقوى درهم بست و از بنده بپسنديد و گفت : وَ أَنْ تَعْفُوا أَقْرَبُ لِلتَّقْوى . و قال النّبيّ ( ص ) : ينادى مناد يوم القيامة : ألا من كان له على اللَّه اجر فليقم ، فيقوم العافون عن الناس ، ثمّ تلا : فَمَنْ عَفا وَ أَصْلَحَ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ . كلبى گفت : اينجا عفو بردگان و درم خريدگانست . زيد بن اسلم گفت : عفو آن كس است كه بر تو ظلم كند يا ترا بد گويد ، بر وفق آن خبر كه مصطفى ( ص ) گفت : أ لا ادلّكم على خير اخلاق اهل الدّنيا و الآخرة ؟ من وصل من قطعه و عفا عمّن ظلمه ، و أعطى من حرمه . ابراهيم تيمى گفت كه : بخواب نمودند مرا كه بر كنار جويى داشتند مرا ، و گفتند : يا ابراهيم خود بياشام ، و هر كرا خواهى آب ده ، كه تو خشم فرو بردى ، و بر آن صبر كردى ، و مردمان را بگناه عفو كردى ، و از ايشان در گذاشتى . وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ - يعنى آنچه درين آيت گفت از مكارم اخلاق ، صفت محسنان است ، و اللَّه تعالى محسنان را دوست ميدارد . روى ثابت البنانى عن انس بن مالك قال : قال رسول اللَّه ( ص ) : « رأيت قصورا مشرفة على الجنّة ، قلت يا جبرئيل لمن هذه ؟ قال ل الْكاظِمِينَ الْغَيْظَ وَ الْعافِينَ عَنِ النَّاسِ وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ . وَ الَّذِينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً - اين و الذين معطوف است بر الَّذِينَ يُنْفِقُونَ